Uczniowie klasy A-level 1 w ramach ćwiczeń leksykalno-językowych napisali autorskie wiersze, w których opisują własną osobowość.
Punktem wyjścia było dziesięć pytań, jednak samo udzielenie odpowiedzi nie wystarczyło. Zadanie wymagało sprawności językowej, kreatywności, poczucia humoru i inteligencji językowej: trzeba było dobrać słownictwo, zadbać o rytm wypowiedzi i przekształcić zwykłe informacje o sobie w tekst poetycki.
Powstałe teksty pokazują różnorodność stylów oraz indywidualność autorów. W wierszach powracają porównania budowane według wzoru „Jestem jak…”, pytania kierowane wprost do czytelnika i przytoczone codzienne powiedzonka. Prace zaprezentowano w zróżnicowanej oprawie graficznej – od akwarelowych chmur i kwiatowych ramek po kartkę wkręconą w maszynę do pisania.
Wiersz pisany w pierwszej osobie, w którym podmiot liryczny mówi wprost o sobie, to przykład liryki bezpośredniej. Taka forma pozwala ćwiczyć słownictwo opisujące cechy charakteru, przyzwyczajenia i emocje, a porównanie – jeden z najprostszych środków stylistycznych – pomaga w kilku słowach uchwycić coś bardzo osobistego.
Dla młodzieży dorastającej w Wielkiej Brytanii takie zadanie jest także sprawdzianem swobody w posługiwaniu się polszczyzną: opisanie samego siebie z dystansem i humorem wymaga znajomości odcieni znaczeń, związków frazeologicznych i różnych rejestrów języka. Ćwiczenia tego typu łączą więc naukę słownictwa z twórczym pisaniem.
Wybrane wiersze można przeczytać na zamieszczonych grafikach.
