Tanecznym krokiem – za sprawą wiersza Jana Brzechwy „Tańcowała igła z nitką” – uczniowie wkroczyli w poznawanie kolejnej samogłoski: I jak igła. Sobotnie zajęcia w listopadzie 2024 r. połączyły lekturę, piosenkę, ruch i pracę plastyczną.
Dzieci wysłuchały wiersza i piosenki, a na ilustrowanej planszy oglądały tańczącą igłę i szpulkę nici. Następnie szukały nowo poznanej głoski w rozsypankach i w wyrazach: na ich początku, w środku i na końcu. Z literą pracowano również przy tablicy interaktywnej i w kartach pracy.
Takie ćwiczenia uczą uważnego słuchania. Litera i odgrywa zresztą w polszczyźnie szczególną rolę: oprócz tego, że oznacza samogłoskę, przed inną samogłoską sygnalizuje zmiękczenie poprzedzającej spółgłoski, jak w wyrazach „siano” czy „niebo”.
Zgodnie z klasową tradycją nie zabrakło tańca. Tym razem uczniowie zamienili się w zakręcone niteczki, a niektóre z nich skakały aż pod sam sufit. Igła, Nitka i Pan Guzik pojawili się także w pracy plastycznej: dzieci przewlekały kolorową włóczkę przez guziki i tworzyły z niej na kartkach barwne kompozycje.
Była to bardzo pracowita sobota. Połączenie wiersza, piosenki i ruchu pomaga dzieciom dorastającym w dwóch językach zapamiętać nowe litery i słowa. Więcej zdjęć z zajęć można obejrzeć w galerii.
